Παγκόσμια ημέρα του παιδικού καρκίνου σήμερα 15 Φεβρουαρίου. Είναι πολλά τα παιδιά που ελπίζουν και περισσότεροι οι ενήλικες που δακρύζουν. Αν πάμε μια επίσκεψη στα νοσοκομεία θα αντικρίσουμε εικόνες που πληγώνουν, ίσως κάποιοι δεν αντέξουν και ξεσπάσουν σε λυγμούς και ας τους είναι παντελώς άγνωστα τα παιδιά που νοσηλεύονται.
Ο παιδικός καρκίνος είναι ακόμη πιο σκληρός από αυτόν που ‘τρώει’ τους ενήλικες, άκαρδος και άδικος μπορείς να πεις. Και στις δυο περιπτώσεις πάντως, πονάει! Πονάει πολύ. και η μόνη ελπίδα είναι σε κάποιες περιπτώσεις η προσευχή, σε άλλες η επιστήμη με την τύχη και σε άλλες ο εθελοντισμός! Γιατί πολλές ζωές μπορούν να σωθούν μόνο αν κάποιοι από τους υγιείς ανάμεσα μας, χαρίσουν λίγο από τον χρόνο τους, το αίμα τους, την αγάπη τους, χαρίσουν ελπίδα και ίσως. Ίσως τελικά χαρίσουν ΖΩΗ! Την ζωή, την οποία δεν την εκτιμάμε όπως πρέπει αλλά είναι ό,τι πολυτιμότερο στον κόσμο. Είναι η προσμονή των γονιών να γίνουν καλά τα παιδιά τους που υποφέρουν, είναι ο φόβος των γονέων ότι δεν θα ξαναδούν τα παιδιά τους, γιατί δεν ξέρουν αν θα ξημερώσει άλλη μια μέρα για εκείνα, είναι η ελπίδα να βρεθεί μια θεραπεία, είναι η λαχτάρα να εισακουστούν οι προσευχές τους, είναι η ανάγκη τους να βρεθούν εθελοντές συμβατοί δότες…
Πόσος πόνος και λαχτάρα αλήθεια ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Οι μέρες τους είναι γεμάτες για να προλάβουν να ζήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα μπορούν και οι νύχτες τους είναι ανυπόφορες από την αγωνία και την απελπισία, γεμάτες προσευχές και δάκρυα, δάκρυα που γίνονται ικεσία για ελπίδα! Για μία ακόμη ευκαιρία για ζωή! Και υπάρχουν και αυτά τα καταπληκτικά παιδιά που δίνουν κουράγιο στους γονείς, μέσα από τον πόνο τους. Γιατί τα παιδιά δεν γνωρίζουν τί θα πει απελπισία, τί θα πει αγωνία, τί θα πει εξάρτηση. Δεν γνωρίζουν την αποτυχία ή την απώλεια. Είναι τρυφερά και υπομονετικά! Είναι θαρραλέα και μαχητές! Είναι τα παιδιά κάποιον όμως και πονάει να τα βλέπεις να λιώνουν σαν το κεράκι μέρα με την μέρα. Πονάει να γνωρίζεις ότι δεν θα έχουν μέλλον μπροστά τους. Πονάει να τα βλέπεις να υποφέρουν αλλά το χαμόγελο να υπάρχει στα χείλη τους.
Ανέλαβε δράση και δώσε ελπίδα! Χάρισε ΖΩΗ!
