Η σύγχρονη γυναίκα είναι μια γυναίκα με πάθος. Έχει μάθει να ζει την ζωή της στο έπακρο και να απολαμβάνει οτιδήποτε της αρέσει. Αρπάζει τις ευκαιρίες, καλομαθαίνει την θηλυκή της πλευρά και κακομαθαίνει τον εαυτό της. Αρέσκεται, αρέσει, τολμάει, είναι ανεξάρτητη, φροντίζει τον εαυτό της, κερδίζει εντυπώσεις, χτίζει καριέρα, δημιουργεί, βιώνει εμπειρίες και δεν φοβάται να πάθει για να μάθει. Η σύγχρονη γυναίκα έχει πολύ δυναμική και την διοχετεύει στον εαυτό της και στους γύρω της ανάλογα με το πού αισθάνεται ότι περνάει καλά, τί την εκφράζει, τί την προσδιορίζει και φεύγει μακριά από οτιδήποτε και οποιονδήποτε την ορίζει.
Αυτή η εικόνα είναι πολύ δυνατή και σε σύγκριση με την εικόνα που υπήρχε παλιότερα για τις γυναίκες είναι σίγουρα επαναστατικά απελευθερωμένη. Είναι μια εικόνα η οποία μπορείς να πεις το έρχεται σε ρήξη με τον ρόλο της μητρότητας. Είναι κάτι σαν κόντρα ρόλος όπως λένε στο θέατρο.
Μια σύγχρονη γυναίκα είναι πολύ δύσκολο να κρατήσει την καλοπέραση της, την πολυτέλεια της, να συνεχίσει να κακομαθαίνει τον εαυτό της όταν γίνει μητέρα. Και μπορώ να πω, ότι στην πραγματικότητα ούτε στο ελάχιστο δεν θα μπορεί να ασχοληθεί με τον εαυτό της. Να ξεκαθαρίσω πως μιλάω για τις μαμάδες που ασχολούνται οι ίδιες με τα παιδιά τους, εργαζόμενες και μη. Οι κυρίες που έχουν την δυνατότητα και επιλέγουν τις νταντάδες και να μην εργάζονται, έχουν άπειρο χρόνο στην διάθεση τους να κάνουν ό,τι τους αρέσει. Καλοδεχούμενες να μας διαβάσουν και να γνωρίσουν την άλλη πλευρά του νομίσματος.
Το παιδί χρειάζεται να του αφιερώσεις πολύ χρόνο και απορροφά όλη σου την ενέργεια. Μερικές φορές, στο τέλος της ημέρας μπορεί να τρομάξεις όταν θα νιώσεις ότι το παιδί σου, ρουφάει τις δυνάμεις σου αφήνοντάς σε αδύναμη, τόσο αδύναμη που δεν έχεις κουράγιο για τις πιο απλές και τόσο απαραίτητες ανάγκες σου, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την καλοπέραση σου. Έχουμε δει πολλές φορές, μαμάδες απεριποίητες, χλωμές, κακοδιάθετες. Τα μαλλιά δεμένα έναν ατημέλητο κότσο, αμακιγιάριστες, νύχια απεριποίητα, ντυμένες με φόρμες και με πολλά νεύρα! Όλα αυτά είναι τα αποτελέσματα της έλλειψης χρόνου για τον εαυτό τους, της αυπνίας, της αφιέρωσης όλου τους του είναι στις ανάγκες των παιδιών τους. Η δε καθημερινότητα, κάθε μέρα τα ίδια και τα ίδια, τάισε, άλλαξε, πλύνε, μαγείρεψε, παίξε, νανούριζε, καθάρισε, σιδέρωσε! Αυτή η καθημερινότητα και αν τσακίζει την γυναίκα και την ψυχολογία της!
Σπανίως θα δείτε έναν πατέρα άλουστο και άυπνο. Ο ρόλος τους είναι πιο απλοϊκός και πιο εύκολος. Έχουν όμως στα χέρια τους το κλειδί της ξεκούρασης της γυναίκας, της μητέρας, της συζύγου. Και αν ξέρουν και θέλουν να την κάνουν ευτυχισμένη και να ξεχάσει την κούραση και την ταλαιπωρία της, μπορούν μέσα σε λίγα λεπτά να την κάνουν να τα ξεχάσει και να χαμογελάσει με τρυφερότητα και αγάπη. Είναι το μαγικό κλειδί της αναγνώρισης, της αγάπης, της υποστήριξης.
Μια γυναίκα και μητέρα κουρασμένη, δεν θέλει να ακούει ότι φαίνεται κουρασμένη, αλλά όμορφη και ταυτόχρονα έχει ανάγκη να αναγνωρίζεται η κούραση της διότι είναι αυτονόητη! Μια γυναίκα και μητέρα, δεν θέλει ο άνδρας της να σηκωθεί μέσα στη νύχτα 4 φορές να θηλάσει το μωρό τους, θέλει όμως όταν γυρίσει στο κρεββάτι μια ζέστη αγκαλιά και ένα γλυκό φιλί. Θέλει το βράδι πριν τον πάρει ο ύπνος στον καναπέ, να κάνει βάρδια στο μωρό τους, ώστε εκείνη να χαλαρώσει όσο μπορεί, με ένα ζεστό μπάνιο. Θέλει όταν γυρίσει από την δουλειά του, να ασχοληθεί μια ώρα με το τέκνο τους για να μπορέσει εκείνη να βγει από το σπίτι να πάρει λίγο αέρα. Λίγο αέρα βρε αδελφέ! Μέχρι το γυμναστήριο ή μέχρι το σούπερ μάρκετ στην άλλη γωνία ή έστω μια βόλτα το τετράγωνο του σπιτιού.
Θέλει να νιώθει ελκυστική ακόμη και αν δεν είναι στην καλύτερη της φάση, διότι της αξίζει! Και πρέπει να δείχνει κατανόηση και ο περίγυρος, η κοινωνία , όχι μόνο ο σύζυγος. Η σύγχρονη γυναίκα προσπαθεί πολύ να είναι καλή μητέρα. Θυσιάζει πολλά για τον ρόλο της και δεν είναι μόνο πρόβλημα δικό της. Είναι κάτι που μας αφορά όλους διότι τα παιδιά είναι η κοινωνία, είναι το μέλλον, τα παιδιά είναι κοινωνικό μέλημα και αξίζει ένα μπράβο και μια σιωπηλή αναγνώριση στους σημερινούς τολμηρούς γονείς. Γιατί στην εποχή μας, με τον τρόπο που μας μεγάλωσαν στις δεκαετίες που πέρασαν και τα μηνύματα που πήραμε, έρχονται σε κόντρα ρόλο με τα σημερινά δεδομένα.
