Είναι κάποιες μέρες που με πιάνει μια τεράστια λαχτάρα να δω παλιές καλές ταινίες. Ταινίες που με συντρόφευαν τα βραδιά της εφηβείας, τα χρόνια της νεότητας, που με ταξίδεψαν σε φανταστικούς τόπους και χρόνους αφήνοντας μου μια γλυκιά γεύση ευτυχίας και ονειρεμένης ζωής. Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου έχει ο κλασικός κινηματογράφο, που έχει αφήσει ιστορία σε όλες τις γενιές μέχρι και σήμερα.

Την εποχή που μεγάλωσα ο κινηματογράφος δεν είχε πολλά ηλεκτρονικά μέσα για εντυπωσιακές σκηνές και εφέ αλλά διέθετε ψυχή και ρεαλισμό τόσο ώστε να καταφέρει να σε βάλει στον ρόλο αγγίζοντας τις ευαίσθητες χορδές σου, ειδικά αν ήταν ρομαντική. Βέβαια τότε οι περισσότερες ταινίες περιείχαν δράση και ρομαντισμό μαζί και αυτός ήταν πολύ ωραίος συνδυασμός διότι κρατούσε το ενδιαφέρον και των μεν και των δε! Καταλάβατε ποιους εννοώ: οι μεν είναι οι άνδρες και οι δε είναι οι γυναίκες. Βλέπανε μια ταινία μαζί και ήταν ενδιαφέρουσα και για τους δυο. Την σημερινή εποχή οι ρομαντικές ταινίες θεωρούνται γυναικείες και οι δράσης ανδρικές ή unisex! Υπάρχουν και τα θρίλερ ή επιστημονικής φαντασίας τις οποίες οι περισσότερες γυναίκες δεν τις προτιμούν. Θυμάμαι πόσο ωραίο ήταν που βλέπαμε όλοι μαζί ταινίες και με πόσο ενθουσιασμό τις αναλύαμε μετά το τέλος της προβολής ή την επόμενη μέρα στο σχολείο.Βλέπαμε και θρίλερ όλοι μαζί, ήταν της εποχής. Η μεγάλη πλάκα ήταν όταν μετά το τέλος της ταινίας προσπαθούσε ο ένας να τρομάξει τον άλλο.
Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν πολλοί κινηματογράφοι και ήταν στη μόδα το βίντεο.΄Επρεπε να περιμένουμε πολύ για να προβληθεί μια νέα ταινία στο σινεμά και μετά να κυκλοφορήσει στα βίντεο κλαμπ. Εννοείται πως δεν υπήρχαν τα προγράμματα του Ίντερνετ να κατεβάζουμε ταινίες σπασμένες ούτε τέτοια παρόμοια κόλπα. Με περίσσια υπομονή, περιμένουμε να κυκλοφορήσει νόμιμα και να σας πω κάτι: είχε την γλύκα της η αναμονή αυτή! Είναι γλυκιά η προσμονή ενός γεγονότος. Όταν τα έχεις όλα στα σίγουρα, όποτε θέλεις, δεν έχουν την αξία που τους πρέπει. Θεωρούνται δεδομένα και τίποτα εύκολο δεν έχει εκτιμηθεί στη ζωή.

Αυτά τα όμορφα νοσταλγικά βραδιά, βάζω παλιές ταινίες να παίζουν και ταξιδεύω. Δεν χρειάζομαι ποπ κορν ούτε κινηματογραφική σκηνή, μόνο τον ρομαντισμό της επόχης και ένα ποτήρι κρασί. Και αν βρω παρέα πρόθυμη να ταξιδέψει μαζί μου, ακόμη πιο πολύ το απολαμβάνω.

Μόλις μου ήρθε μια ιδέα: βραδιά φίλων από τα παλιά για να δούμε ταινία της εποχής μας! Το φαντάζεστε?!