Η 4 Οκτωβρίου έχει αφιερωθεί παγκοσμίως στους συγκατοίκους μας στη γη, στα ζώα. Είναι μια από τις 196 παγκόσμιες ημέρες η οποία έχει ουσία και νόημα. Αν ρίξετε μια μάτια για το τί γιορτάζουμε τις υπόλοιπες 195 ως ανθρωπότητα, ίσως γελάσετε ίσως πάλι αγανακτήσετε.
Τα ζώα είναι μια από τις ισορροπίες του πλανήτη και δεν θα μπορούσα να φανταστώ πώς θα ήταν η ζωή στον πλανήτη μας χωρίς εκείνα. Πρέπει όλοι οι άνθρωποι να τα σεβόμαστε και να τα αγαπάμε και να σταματήσουμε τα αποτρόπαια εγκλήματα κάθε μορφής που γίνονται εις βάρος τους. Ειδικά αυτή η νέα μόδα των πληρωμένων σαφάρι, με τρόπαιο τα άγρια ζώα και η επίδειξη του εγκλήματος ποζάροντας στον φωτογραφικό φακό όλο υπερηφάνεια για το κατόρθωμα τους, μου προκαλεί αηδία για το ανθρώπινο είδος και τρομερή απογοήτευση για το μέλλον που χτίζουμε ως ανθρωπότητα.
Παρόλα αυτά, πάντα υπάρχει και μια θετική πλευρά σε κάθε θέμα και αυτή σήμερα θα είναι οι μικροί μας φίλοι, τα κατοικίδια, οι οποίοι με τόση υπομονή και αφοσίωση, μας χαρίζουν καθημερινά χαρά, θαλπωρή, τρυφερότητα. Συμβάλουν στην υγεία μας, ειδικά στην ψυχική αλλά και στην σωματική. Μας χαρίζουν συντροφιά, γέλιο και πολλή αγάπη! Τόση αγάπη που εμείς οι άνθρωποι δεν ξέρουμε που να την βρούμε, δεν ξέρουμε να την δώσουμε. Δεν είναι στη φύση μας να δίνουμε ανιδιοτελή αγάπη, όπως φαίνεται, όσα μαθήματα και αν μας δίνουν αυτά τα υπέροχα πλάσματα
Αυτά τα υπέροχα πλάσματα, τα οποία και αυτά δέχονται καθημερινά τα πυρά της αγριότητας και της απανθρωπιάς του είδους μας, με ποικίλους τρόπους, σαφώς απαράδεκτους και αδικαιολόγητους. Αξίζει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί και ο κάθε ένας χωριστά, να δούμε πόσο άκακα και αγαπησιάρικα πλάσματα είναι, πόση αγάπη και αφοσίωση μας δίνουν με μοναδικό αντάλλαγμα λίγη φροντίδα, λίγη αγάπη, λίγο από τον χρόνο μας, και αν δεν τα αγαπήσουμε, τουλάχιστον ας μείνουμε αδιάφοροι ώστε να μην τους κάνουμε κακό. Δεν μας πιάνουν χώρο, ο πλανήτης μας είναι μεγάλος, ας μείνουμε άπραγοι, καλύτερα, από το να γίνουμε εκτελεστές, βασανιστές, απάνθρωποι, απολίτιστοι.
Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλους εκείνους που με αυτοθυσία και μεγάλη προσωπική εργασία χωρίς οικονομικές απολαβές, κάνουν τεράστιο έργο για να βοηθήσουν πληγωμένες ψυχές. Ζωάκια που υποφέρουν γιατί βιώνουν την εγκατάλειψη, βασανισμένα αδέσποτα, άρρωστα πλάσματα, ανήμπορα και ταλαιπωρημένα που βρίσκουν τον Θεό τους, τον σωτήρα τους στο πρόσωπο του ανθρώπου, χαρίζοντας τους για αντάλλαγμα, απεριόριστη αφοσίωση και αγάπη!
Εδώ και 14 χρόνια μας κάνει συντροφιά μια γάτα άσπρη, παχουλή, φουντωτή και χαδιάρα. Την είχα βρει στο μπαλκόνι μου κολλημένη πάνω στην καμινάδα του καλοριφέρ όπου είχε βρει ζεστασιά στις αρχές του χειμώνα. Μαζί της ήταν και τα δυο αδελφάκια της, κατάμαυρα και αρσενικά, αλλά παρέα μου έκανε ο ένας μόνο, τα πρώτα 7 χρόνια. Η ψουψούκα λοιπόν, ή αλλιώς η χνουδόμπαλα, είναι η παρέα μας, εμένα και του συζύγου μου, και δεν μπορούμε να φανταστούμε το σπίτι μας και τη ζωή μας χωρίς εκείνη. Μας γεμίζει με όμορφα συναισθήματα, γεμίζει την ζωή μας, ομορφαίνει τα βραδιά μας και ζεσταίνει τα πόδια μας. Της αρέσει να κάθεται πάνω στα πόδια μας❤️ Όση φροντίδα και αν της δίνουμε, την αξίζει για όλα αυτά που μας κάνει να νιώθουμε. Ισως σε κάποιους φανεί υπερβολικό, αλλά είμαστε πολλοί εμείς που έχουμε κατοικίδια και τα θεωρούμε μέλη της οικογένειάς μας. Και σας προτρέπω να υιοθετήσετε ένα κατοικίδιο, γάτα ή σκύλο, ό,τι προτιμάτε, και τότε θα καταλάβετε τί σας λέω. Θα νιώσετε όμορφα και αξίζει! Αξίζει να δίνετε και να παίρνετε αγάπη ακόμη και από ένα ανήμπορο, μικρό, χνουδωτό ζωάκι!
