No news good news ! Αυτό θα πει ότι αν δεν έχεις νέα, είναι καλά νέα! Μην σας εκπλήσσει, έχει μεγάλη αλήθεια στο βάθος του. Γιατί τελικά όλα στο βάθος είναι σωστά. Επιφανειακά αφήνουν μια ελαφρότητα, άγευστη και ανούσια. Και αυτό γιατί η καθημερινότητα είναι μια λέξη την οποία όσο και αν δεν την συμπαθούμε, τελικά θα έπρεπε να την εκτιμούμε.
Η καθημερινότητα θα έπρεπε να είναι η βασίλισσα της ζωής μας. Αν είχαμε κατανοήσει πόσο σπουδαία και σημαντική είναι, θα την είχαμε στολισμένη με διαμάντια. Χωρίς υπερβολές, είναι κοντά στο Α και το Ω για τον άνθρωπο. Αυτή η καθημερινότητα που την βαριόμαστε, που όλο τα ίδια και τα ίδια ζούμε, που κάνουμε συνηθισμένα πράγματα, επαναλαμβανόμενες καθημερινές εργασίες ή δουλειές. Ακόμη και η φροντίδα των παιδιών και γενικότερα της οικογένειας μας φαίνεται ρουτίνα και κουραστικό. Κάθε μέρα μαγείρεμα, σκούπισμα, δουλειά, σιδέρωμα, γυμναστήριο, πλύσιμο, πιάτα, άπλωμα, η τηλεόραση παίζει τα ίδια και τα ίδια, η συζυγική ρουτίνα, η βόλτα του σκύλου, τα πήγαινε έλα των παιδιών στις δραστηριότητες, καθημερινά ψώνια, παρέα με τους ίδιους ανθρώπους στα ίδια μέρη τα παλιά…μοιάζει κουραστικό και μονότονο.
Δεν βοηθάει και η περίοδος που διανύουμε σαν χώρα, η κρίση μας φέρνει κρίση και ανεβάζει την πίεση στο 20! Είχαμε μια πολυτέλεια, την έχουμε κόψει πια. Είχαμε δυο φράγκα να πάμε μια βόλτα της προκοπής. Πάει και αυτή. Είχαμε την δυνατότητα να πάμε ένα Σαββατοκύριακο εκδρομή, πια εκδρομή …ούτε το χωριό δεν μας βλέπει πια, ούτε η κουμπάρα αν μένει πιο μακριά από 10 χιλιόμετρα, είναι ακριβή η βενζίνη! Βάλε και τα γλυκά, πάει περίπατο το μεροκάματο. Οι δραστηριότητες έχουν μειωθεί, οι υποχρεώσεις και ειδικά οι οικονομικές έχουν αυξηθεί, έτσι ζούμε την καθημερινότητα στο Φουλ. Και δεν μας αρέσει καθόλου!
Θα σας κάνω τώρα μια περιγραφή της ζωής σας. Αν υποθέσουμε ότι είχατε μια άλλη μορφή καθημερινότητας και μετά διαλέξτε μόνοι σας πια προτιμάτε. Ας πούμε ότι ξυπνάτε μια μέρα σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου, με ορούς στα χέρια και σωληνάκια στο σώμα σας. Είστε εκεί γιατί έχετε μια κακή και σοβαρή ασθένεια, δεν έχει σημασία ποια, αλλά τελικά ίσως να μην καταφέρετε να βγείτε σύντομα. Οι μέρες περνούν με θεραπεία και είστε καταπονημένοι. Παλεύετε όμως, και αγωνιάτε να βγείτε από αυτό το δωμάτιο το συντομότερο δυνατόν! Ο περιορισμός σε ένα δωμάτιο 2.5Χ2.5 έχει τσακίσει την ψυχολογία σας και οι αντοχέςς σας λιγοστεύουν. Προσπαθείτε με γενναιότητα λιονταριού να νικήσετε την αρρώστια και να ξανά γυρίσετε στο σπίτι, στην οικογένεια σας. Εκεί όπου ανήκετε και αγαπάτε , που σας αγαπούν και σας περιμένουν με λαχτάρα! Εκεί όπου η καθημερινότητα έχει αλλάξει γιατί λείπετε εσείς και δεν τους αρέσει αυτό, το ξέρετε? Υποθέτω πως και εσάς το ίδιο, δεν σας αρέσει αυτή η αλλαγή..
Μα πείτε μου, δεν σας έχει λείψει το σκούπισμα, το πλύσιμο, τα ψώνια της ημέρας, τα πήγαινε-έλα στις δραστηριότητες των παιδιών και πολύ περισσότερο τα παιδιά σας? Αυτά που σας σπάνε τα νεύρα κάθε μέρα με τις ιδιοτροπίες και τις φωνές τους, τις απαιτήσεις και την ανυπακοή τους. Δεν σας έχει λείψει η καθημερινότητα σας, τα ίδια και τα ίδια, ..πόσο λαχταράτε να ακούσετε τις φωνές των παιδιών σας! Τί θα δίνατε για να πάτε μια βόλτα τον σκύλο τώρα, να βγείτε να πάρετε καθαρό αέρα περπατώντας υγιής, δεν θα χοροπηδάγατε μαζί του? Εγώ πάντως, αυτό θα έκανα αν θα κατάφερνα να βγω από αυτό το δωμάτιο, γερή, υγιής, θα γέλαγα με την χαζή καθημερινότητα μου, θα διασκέδαζα με τα παιδιά μου, θα χοροπήδαγα με τον σκύλο μου… και όταν θα έπλενα πιάτα, θα έσπαγα και κανένα , έτσι, για να ξορκίσω το κακό .
Είναι ωραία η καθημερινότητα. Η σπαστική, χαζή, ρουτινιάρικη καθημερινότητα, είναι η βασίλισσα της ζωής μου γιατί αυτή και μόνο αυτή, μου αποδεικνύει ότι είμαι καλά. Ότι στέκομαι στα πόδια μου και ζω την κάθε μέρα, που όσο κι αν μοιάζει στην χθεσινή, είναι μια καινούργια μέρα που μπορώ να την ζήσω.
Μην λησμονείτε…η ζωή είναι ωραία ..ειδικά όταν δεν έχεις …νέα!
