Αποχαιρετάμε την εβδομάδα χαρούμενοι και με 55-65 κεφάλια κουδούνι από το ξενύχτι! Το μεγάλο γεγονός που όλοι περιμέναμε με ανυπομονησία για να κλείσει το καλοκαίρι του 2017 ολοκληρώθηκε μόλις χθες και η συμμετοχή μπορεί να μην ήταν η αναμενόμενη διότι είχαμε διαρροές συμμετοχών την τελευταία στιγμή, αλλά με χαρά σας λέω ότι είχε μεγάλη επιτυχία και όχι μόνο γιατί μαζευτήκαμε αρκετοί αλλά γιατί το χαρήκαμε με την ψυχή μας.
Να το πιάσω από την αρχή όπου οι συμμαθητές άρχισαν δειλά δειλά να περνάνε την είσοδο του χώρου όπου είχαμε κλείσει για την συνάντηση μας. Αξίζει να αναφέρω το μαγαζί URBAN στην Αγίαα Παρασκευή διότι τα παιδιά μας περιποιήθηκαν και δεν μας χάλασαν κανένα χατίρι μέχρι τις 5 το πρωί! Σας ευχαριστούμε Βάσια και Δημήτρη μαζί και την υπόλοιπη ομάδα σας.
Δειλά δειλά λοιπόν αρχίσαμε να μαζευόμαστε και όσοι δεν είχαν καμία επαφή όλα αυτά τα χρόνια -24+++- ήταν εμφανής η αμηχανία τους η οποία άρχισε να υποχωρεί με τις αγκαλιές, τα χαμόγελα και τα καλά λόγια που ανταλλάζαμε. Δεν είναι εύκολο να περιγράψω με ακρίβεια τα συναισθήματα που νιώσαμε γιατί φοβάμαι πως θα γίνω πολύ μελό και ίσως θεωρηθεί υπερβολή η οποία θα σκεπάσει την αίγλη τους. Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ και ελπίζω να δείτε μέσα από τα μάτια μου αυτή την όμορφη βραδιά.
Η επιτυχία στηρίζεται στην γενιά μας, σε μια γενιά που μεγάλωσε με πολλά καλά στοιχεία, από εκείνα τα όμορφα, τα αθώα, που δένουν τους ανθρώπους με πραγματική φιλία, αγάπη, γεγονότα και αγνά αισθήματα. Συναντηθήκαμε μετά από τόσα χρόνια και το μόνο που μας χώριζε ήταν …. τίποτα! Τίποτα δεν μας χώριζε, ήμασταν μια παρέα, οι συμμαθητές, με τρέλα, πειράγματα, αστεία, φίλοι και πάλι. Δεν αγνοώ τον χρόνο, απλά δεν με νοιάζει. Χθες ο χρόνος είχε πάθει πανικό! Δεν μπορούσε να μας αγγίξει και βάζω στοίχημα ότι τον ξεγελάσαμε τόσο καλά που θα μας κάνει τη χάρη να χαθεί από την παρέα μας. Είδα φίλους που με έκαναν να νιώσω όπως τότε που ήμασταν παιδιά, δεν έχουν αλλάξει καθόλου διότι έτσι νιώθουν και οι ίδιοι, δεν έχει χαθεί η παιδικότητα μας, δεν μας αγγίζει ο χρόνος, δεν μας τρομάζει η σοβαρότητα και η εξέλιξη της ζωής.
Συνάντησα φίλους που πέρασαν και περνούν σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά όχι μόνο δεν το βάζουν κάτω αλλά επιθυμούν μια ποιοτική ζωή με γέλιο και κέφι, διασκέδαση και νέες εμπειρίες. Τώρα θα μου πεις, νέες εμπειρίες μεσήλικες άνθρωποι…ναι, εκεί είναι το μυστικό, να μην το βάζεις κάτω και να ζεις κάθε ηλικία όπως της αξίζει.
Συγκινήθηκα αρκετές φορές με φωτογραφίες απογόνων που κάποιοι έδειχναν, με την ιστορία άλλων που χώρισαν, άλλοι που περνούν δύσκολα, συγκινήθηκα με τον αυθορμητισμό και την ζεστασιά που όλοι δείξαμε, ένιωσα υπερήφανη για φίλους που έχουν κάνει το ταλέντο τους επάγγελμα και μπορούμε και τους απολαμβάνουμε, με κάποιους άλλους που έχουν καταξιωθεί επαγγελματικά και με άλλους που παλεύουν για να σταθούν στη ζωή. Συναντήθηκαν παλιοί εφηβικοί έρωτες απο αυτούς τους όμορφους, αγνούς και δυνατούς. Εδώ, ίσως να υπήρξε μια αμηχανία αλλά είχει και την μαγεία του.
Η βραδιά μας, ξεχώρισε για τη ζωντάνια και τη χαρά που παραμέρισαν και τα πιο μεγάλα προβλήματα. Αυτά τα δυο δεν μπορώ να σας τα περιγράψω, έπρεπε να το ζήσετε! Τα γέλια και οι φωνές μας ξεσήκωσαν την γειτονιά και δεν το βρίσκω απίθανο το να είχαμε θεατές από τα γύρω μπαλκόνια.
Πηγαίνοντας προς τη συνάντηση δεν σας κρύβω πως σκεφτόμουνα ότι το μέρος θα ήταν αποπνικτικό από τις δυνατές μυρωδιές των αρωμάτων. Φανταστείτε 60+ άτομα με διαφορετικές κολόνιες και οι περισσότερες γυναικείες… Αυτή η σκέψη κατέληξε να είναι ποταπή και φθηνή μπροστά στο άρωμα αγάπης που μοσχοβόλαγε ο τόπος όλο το βράδι. Δεν με πείραξε που το σκέφτηκα, το βρίσκω φυσιολογικό ειδικά για ένα καυστικό και ρεαλιστικό μυαλό σαν το δικό μου, αλλά με συγκλόνισε η αλήθεια! Αυτή η αλήθεια που συγκλόνισε όλους τους φίλους μου και ήδη χωρίς να χάνουμε χρόνο, κανονίζουμε το επόμενο reunion! Διότι όλοι θέλουμε να το ξαναζήσουμε, να τροφοδοτήσουμε αυτή την αγάπη, να κρατήσουμε την ομάδα ενωμένη και να ξεγελάμε τον χρόνο τακτικά κλέβοντας χρόνια και ζωντάνια.
Αποχαιρετιστήκαμε τις πρώτες πρωινές ώρες και μπορεί όλη την ημέρα να είχαμε ατονία, να είχαμε όλοι φωνές νταλικιέρηδων, χα χα, ένα κεφάλι κουδούνι από το ποτό και την αυπνοία, οι περισσότεροι με παιδιά να καταπονήθηκαν τημ επόμενη μέρα για να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους, σερνόμασταν κυριολεκτικά όλη την ημέρα, αλλά παιδιά το χάρηκα όπως ξέρω ότι το χαρήκαμε όλοι! Το διασκέδασα με την ψυχή μου που γελάσαμε και αγκαλιαστήκαμε διαθέτοντας όλοι από λίγη αγάπη, χαρά, παιδικότητα, κέφι, χρόνο και καλή διάθεση.
Χθες το βράδυ δεν είπαμε αντίο, είπαμε θα τα ξαναπούμε! Σήμερα ανταλλάσσουμε φωτογραφίες και όλοι συμφωνούμε στο πόσο όμορφα περάσαμε και ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για την επόμενη φορά. Δεν θα ποστάρω φωτογραφία διότι δεν υπάρχει ομαδική, ήμασταν πολλοί. Θα σας δείξω όμως μια αγκαλιά…μια αγκαλιά που μας ενώνει όλους!
Σας ευχαριστώ όλους όσοι ήμασταν μαζί χθες και επιλέξατε να διαβάσετε την εμπειρία μου!
