Ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε άλλον έναν χρόνο, να πούμε αντίο στο 2017 και να υποδεχτούμε με χαρά το νέο έτος το 2018. Eελπίζω να με συγχωρήσετε για την φρασεολογία μου αλλά το έχω άχτι αυτό το 2017. Στα τσακίδια λοιπόν! Μας υποχρέωσες! Αυτό το άρθρο θα είναι άκρως ρεαλιστικό. Ελπίζω να αντέξετε τις αλήθειες και να μην σας πέσουν βαριά αυτά που θα διαβάσετε. Γιατί καλή είναι η αισιοδοξία και ο ρομαντισμός αλλά και ο ρεαλισμός είναι χρήσιμος ώστε να ξέρουμε τί μας γίνεται και που βαδίζουμε. Υπάρχει στην εποχή που ζούμε ένα μεγάλο αλλά που κάνει πέρα την αισιοδοξία και στην θέση της μπαίνει ο θυμός, η απογοήτευση, η ματαιότητα.
Δεν ξέρω πόσοι μπορούν να πουν ότι η χρονιά που πέρασε ήταν μια όμορφη χρονιά, δημιουργική, ξένοιαστη, χαρούμενη, αποδοτική. Μακάρι να ήταν έτσι, θα ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι και ικανοποιημένοι. Θα σας πω με απογοήτευση και λύπη ότι ισχύει το αντίθετο. Με εξαίρεση κάποιες περιόδους μέσα στο χρόνο και κάποιους λίγους από έμας που όλα τους πάνε δεξιά,φτου φτου και μπράβο σας, οι υπόλοιποι βιώσαμε άσχημες καταστάσεις μέσα στο 2017 και μας έκαναν να ξαναπούμε το γνωστό ρητό «κάθε πέρυσι και καλύτερα». Αυτό πάλι με προβληματίζει ιδιαίτερα διότι δεν μπορώ να φανταστώ ποιο από όλα αυτά τα άσχημα βιώματα θα μπορούσε να είναι καλύτερο από τα βιώματα του 2018, πρώτα ο Θεός! Ας μείνουμε όμως στο 2017. Κάποιοι βίωσαν την οικονομική κρίση ακόμη πιο πολύ, άλλοι είχαν οικογενειακές εντάσεις, πολλά ζευγάρια χώρισαν ή πέρασαν κρίση, εγκλήματα και βία διαρκώς συμβαίνουν και υπάρχουν δίπλα μας. Και τί δεν έχουμε ακούσει φέτος! Άλλοι πέρασαν μεγάλες στενοχώριες γιατί έχασαν στα ξαφνικά αγαπημένους τους και δυστυχώς νέους ανθρώπους! Γιατί σα να είναι της «μόδας» να παθαίνουν καρδιοπάθειες, από τις πολλές συμπάθειες και εμφράγματα, από τα πολλά σου σφάλματα ,όπως λέει το άσμα, νέοι, πολύ νέοι! Όπως επίσης σε νέους εμφανίζονται διάφορες μορφές καρκίνου, όπως σάρκωμα, λέμφωμα, λευχαιμία,..! Δεν ξέρω πόσα θαυμαστικά να βάλω δίπλα από αυτές τις λέξεις οι οποίες δεν είναι απλώς λέξεις αλλά πόνος!! Τόσο για όσους το βίωσαν-βιώνουν όσο και για εκείνους που είναι δίπλα τους ή νοιάζονται για αυτούς. Ξέρετε, οι γιατροί λένε πως όλες αυτές οι κακές αρρώστιες είναι αποτέλεσμα του στρες, δηλαδή του άγχους. Και τονίζουν διαρκώς ότι δεν θα πρέπει να έχουμε άγχος για να έχουμε καλή υγεία. Δεν μας λένε όμως, πώς να το επιτύχουμε αυτό! Διότι, πες εσύ σε έναν άνθρωπο να μην έχει άγχος όταν δεν έχει δουλειά, δεν έχει χρήματα να φέρει εις πέρας τις υποχρεώσεις του, είναι ανίκανος πια να φροντίσει τον εαυτό του και την οικογένεια του, όταν δεν μπορεί να νιώσει δημιουργικός και να κάνει έναν προγραμματισμό. Και το πιο βασικό από όλα, όταν του στερούν το δικαίωμα να κάνει όνειρα! Σε τί να ελπίσει αυτός ο άνθρωπος για να πάρει δύναμη και να έχει καλή υγεία? Πού θα ξεσπάσει όλο αυτό το κακό που ζει αν όχι στον εαυτό του. Βέβαια και ο τρόπος ζωής παίζει καθοριστικό ρόλο στην υγεία μας, η διατροφή, το περιβάλλον, η άσκηση, αλλά με όλα τα παραπάνω δεν μπορείς να έχεις ποιότητα ζωής. Το αντίθετο μάλιστα, βουλιάζεις όλο και πιο πολύ σε κακές συνήθειες, δεύτερες επιλογές και σε περικοπές, διότι στο χωριό μου λένε ότι τα μεταξωτά εσώρουχα θέλουν και επιδέξια οπίσθια! Δεν βγαίνω μάνα μου! Πώς να το κάνουμε τώρα. Κομμένο το ένα, κομμένο το άλλο, μπαλωμένο το πάρα άλλο, άστο να πάει στο διάολο το 2017 και να κρατήσουμε μια ελπίδα ότι το 2018 θα είναι καλύτερο και δεν θα ξαναπούμε το ρητό του κάθε πέρυσι …διότι δεν θα το αντέξω! Ανυπομονώ να τραγουδήσω πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά, στα τσακίδια πια να πάει και ακόμη πιο μακριά!
Εύχομαι να μπορέσουμε ξανά να κάνουμε όνειρα και σχέδια για το αύριο και να αισθανθούμε ότι τα παιδιά θα μπορούν να ονειρευτούν και εκείνα. Εμείς για εκείνα και εκείνα για εμάς. Διότι σήμερα πολλά παιδιά εύχονται οι γονείς τους να βρουν χρήματα να πληρώσουν το ρεύμα, το πετρέλαιο, να αγοράσουν φαγητό, να μπορέσουν να τους πάρουν παιχνίδια. Είναι άδικο σε μέρες αφθονίας να υπάρχει ανέχεια, πείνα, πόνος, αδικία, παιδική ανασφάλεια και ελλείψεις σε προϊόντα πρώτου βαθμού ανάγκης. Είναι απαράδεκτο να πεθαίνουν νέοι άνθρωποι από το άγχος για βιοπορισμό και ίσως πρέπει να το δούμε λίγο διαφορετικά και να μην καταθέτουμε τα όπλα αφήνοντας τα προβλήματα να μας καταβάλλουν. Είναι ωραία η ζωή ακόμη και με λιγότερες ανέσεις αρκεί να έχουμε υγεία, αγάπη, ομόνοια, καλή διάθεση και να αφήσουμε πίσω μας ό,τι καλομάθαμε. Είναι δύσκολο και πολλές φορές επίπονο, ταυτόχρονα όμως είναι απαραίτητο. Τόσο απαραίτητο που το εκτιμάει κάποιος μόνο όταν κινδυνεύσει η υγεία ή η ζωή του. Είναι καλό να προλαμβάνουμε το κακό δίνοντας σε εμάς τους ίδιους και στην οικογένεια μας μια ευκαιρία να ζήσουμε. Να ζήσουμε μια ζωή με λιγότερα υλικά αγαθά αλλά με πολλή θέληση. Και η θέληση είναι η κινητήριος δύναμη για όλα!
Εύχομαι από καρδιάς το 2018 να είναι μια καλή χρονιά για όλους μας! Να έχουμε ΥΓΕΙΑ! Να επικρατεί η αγάπη στις καρδιές μας και να φύγουν η απογοήτευση, η στενοχώρια, η ματαιότητα και τα προβλήματα μακριά, μαζί με τον παλιό χρόνο!
ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ
ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ
