Έχουν περάσει είκοσι λεπτά από την ώρα που σηκώθηκα από το κρεβάτι του μασάζ και ακόμη αισθάνομαι τα δυνατά χέρια της Άντζελας – η κοπέλα που με ανέλαβε-να τρίβουν το πονεμένο μου κορμί..! Τα ρούχα μου ποτίζουν από το λάδι γιατί δεν πρέπει να κάνω μπάνιο για μερικές ώρες, θεραπευτικός ο λόγος, καθόλου δεν με πειράζει όμως λέμε! Και φυσικά μετανιώνω που σηκώθηκα από το κρεββάτι αυτό, το σώμα μου φωνάζει « γυρνά πίσω! Θέλω κι άλλο!» Ομολογώ ότι έχω πολύ μα πάρα πολύ καιρό να επισκεφτώ κάποιο ινστιτούτο για μασάζ αλλά έχω ένα απίστευτο μυϊκό πόνο στον αυχένα και πιο κάτω, ωμούς- ωμοπλάτη που ήταν αδύνατον να συνεχίσω να αντιστέκομαι. Παλιότερα, προ οικονομικής κρίσης, πέρναγα από τα δυνατά χέρια των κοριτσιών τρεις με τέσσερις φορές τον χρόνο. Και με τις τιμές της παροχής στα ύψη! Ας ήταν καλά οι πιστωτικές κάρτες που είχα και φόρτωνα τα εξήντα ευρώ που χρέωναν. Ναι, ήταν μεγάλο το ποσό! Την εποχή εκείνη όμως δεν υπήρχαν τα οικονομικά ινστιτούτα που υπάρχουν τώρα, να είναι καλά. Έδωσα δέκα ευρώ και με έτριβε η κοπέλα μισή ώρα αλλά η ποιότητα της υπηρεσίας ήταν πολύ καλύτερη από την τιμή, ειλικρινά το λέω. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν ο χώρος, ο οποίος αν και καθαρός ήθελε λίγο οξυγόνο και φως. Επειδή όμως μόλις ξαπλώσεις κλείνεις τα μάτια και το μόνο που σε νοιάζει είναι να σου κάνουν καλό μασάζ, το ξεπερνάω.
Είναι λοιπόν το μασάζ πολυτέλεια ή ανάγκη του σώματος ? Μπορούμε να το εντάξουμε στην καθημερινότητα μας και να αισθανόμαστε έστω και για λίγο ανακούφιση, χαλάρωση, αισθησιακή υπεροχή γιατί όχι, έχει ένα μέρος αισθησιασμού και επιφανειακής ηδονής. Προσωπικά θα το εντάξω και δεν θα νιώσω τύψεις. Μακάρι να μπορέσετε όλοι και ξεκινάω να χαρίζω σε φίλες δωράκια με μασάζ αντί για μπλούζες και μαντήλια. Είμαι σίγουρη ότι θα το ευχαριστηθούν περισσότερο και θα το απολαύσουν ακόμη πιο πολύ!
